Hala Kanıtlayacakları Şeyler Var :

Selden Alsancak

Evet sezonun neredeyse yarısına geldik. Pek çok önemli şey oldu haliyle.Bunları ilerleyen günlerde anlatacağız.Şimdi ise esas konumuza geçelim.

Boston şampiyonluğunu ilan ettikten sonra off-seaoson da hiçbir şey yapmadı.Üstüne üstlük takımı şampiyon yapmada büyük payı olan James Posey ve PJ Brown’ ı kaybettiler.Bu her takım için çok kötü olmayabilirdi fakat Boston gibi ana parçaları yaşlanmış ve yavaşlamış bir takım için hiç de iyi değildir.Belliydi ki yeni sezonda onlara daha çok iş düşecekti.

Evet sezona girdik ve Boston 8-1 lik dereceyle ligin zirvesine yerleşti.Tıpkı geçen sezonki gibi fırtına koparıyorlardı.Geçen sezon da böyle istikrarlı seriler yakaladılar ama benchleri daha genişti ve çeşitli rotasyonlar uygulayabiliyorlardı.Bu sezon ise lige çok asılmadan rölantiye alıp ligi idare edeceklerini ve enerjilerini play-off a saklayacaklarını düşündük.Hiç de öyle olmadı ve çok zorlu rakiplerinde alt edildiği 19 maçlık bir seri ve sonuç 29-2!!! İdi.

Doğal olarak şu meşhur rekor kırılır mı soruları geldi akıllara.Çünkü Boston tarihinin en iyi başlangıcını yapmıştı.Ama rekor olması çok zordu çünkü 72-10 dudak uçuklatan müthiş bir rakam ve bunu bu kadro derinliğiyle yapmak mümkün değil.

Ve en önemli sınav geldi çattı.19 maçlık serinin 20. halkasında sıra Lakers’ taydı.Maç Staples Center’ da olunca işlerin zor olacağını kestirmek zor olmamalıydı.Netice de Lakers da Celtics den sonraki en iyi dereceye sahip takımdı ve Kobe gibi öldürücü bir silahları vardı.Boston yorgun olmalıydı.Ana oyuncular Garnett-Pierce-Allen daha çok süre alıyordu.Ama iyi şeyler de oluyordu.Rondo oyununu geliştirmişti ve özgüveni artmıştı.Oyun kurucu için en önemli şeylerden biri özgüvendir.Bu sayede Boston iyi bir seri yakaladı ama karşılarında zorlu Lakers vardı.

Boston ilk çeyrek dirense de daha sonra direnci kırıldı.Rondo gelişme gösteren oyununu sergilemeyince seri son buldu.Benchten sadece 13 sayılık bir destek geldi.Bu sayı Lakers’ ta ise 22 idi ve bu fark maçı Lakers’ a getirdi.Boston’da Eddie House, Rondo, ve Allen döküldü adeta.Lakers cephesinde ise istenen performansı gösteremeyen tek isim Fisher idi ve bu çok fark yapmadı.

Uzun serilerin sonu geldi mi gerisi büyük ihtimalle gelir.Çünkü büyük bir hayal kırıklığı yaşanır ve motivasyon yok olur.Geçen sezonda Houston tarihi bir seriden sonra 5-3 ile 8 maçlık bir maratonu bitirmişti.Tarihten daha çok örnek bulabiliriz.

# 1970-71 Milwakuee Bucks, 20 maçlık seri sonrası:

1) Milwakuee Bucks @ Chicago Bulls, 103-110
2) Milwakuee Bucks @ New York Knicks, 103-108
3) Milwakuee Bucks N Phoenix Suns, 113-125
4) Milwakuee Bucks @ Phoenix Suns, 119-111
5) Milwakuee Bucks @ Seattle Supersonics, 121-122
6) Milwakuee Bucks @ San Diego Rockets, 99-111

Örnekleri çoğaltabiliriz ama bu kadarı yeter.Boston ise bu serinin devamında 3 maçlık bir batı turnesi ve devamında 6 maç oynadı.9 maçta 3-6 ve bunun son 1 galibiyeti bugün Toronto dan alındı.Başarı gelince diğer takımların Boston’a karşı daha mücadeleci oyun sergilemesinden de kaynaklanan bu durum herkesi şüphelendirdi.

Geçen sezon da böyle bir Batı turnesinden yaralı ayrılan Boston diğer Batı turnesinde ise üst üste Spurs ve Mavericks’i yenerek herkesi kendine hayran bıraktı ve şampiyonluğu istediğini göstermişti.Çünkü eksiklerini görüp gidermişlerdi.Bu şoku da atlacak kuvvetleri ,yetenekleri var ama mücadele ve ruhları var mı bilinmez.Çünkü 3 yıldız da şampiyonluk yüzüğünü aldı ve doymuş olma ihtimalleri var.

İşte bu yüzden hala kanıtlayacakları şeyler var.Şu an herkese tokat gibi bir cevap vermenin tam zamanı.Biz bitmedik mesajı vermek isteyeceklerdir çünkü çok mücadeleci ve karakterli bir ekipler.Öyle kolay kolay göçecek bir ekip değiller ama basketbolda oyuncu doyarsa orda tıkanma yaşanır.
Biz umalım ki doymamış olsunlar çünkü böyle bir takım bir daha zor gelir.